Η περιπέτεια της υγείας μου

Αγαπητοι μου φιλοι κ γνωστοι το μηνυμα μου αυτο απευθυνεται πιο πολυ στους λατρεις του σπορ της σωματικης διαπλασης. Σε νεους κ παλιοτερους. Νιωθω οτι θελω να ανοιξω την καρδια μου κ να σας πω πολλα τα οποια πρεπει να ακουσετε με προσοχη κ επειτα να κανετε τις επιλογες σας κ να βγαλετε τα συμπερασματα σας.

Απευθυνομαι σε ολους εσας που γνωριζω κ δεν γνωριζω με απολυτη αγαπη. Ξερω οτι θα βρεθουν πολλοι που θα πουνε ασχημα πραγματα γιατι ξερω οτι εχω κ αρκετους εχθρους εκτος απο φιλους κ οι εχτροι μου ειναι αυτοι που με κανουν να νιωθω οτι ισως εχω κανει κατι σημαντικο για να φτασω να τους ενοχλω. Ομως το μηνυμα μου απευθυνεται κ σε εκεινος που με μισουν, παντα με αγαπη.

Παρολα αυτα δεν με νοιαζει οτι κ αν ειπωθει γιατι νιωθω οτι ειμαι ενας απο αυτους που επιβιωσαν γιατι ο Θεος το θελησε, ισως κ μονο για να σας μεταφερω αυτα που οι αλλοι συναθλητες μας δεν μπορουν γιατι βρισκονται στο χωμα δυστυχως.

Πριν ξεκινησω το μηνυμα μου, θελω να ευχαριστησω δημοσια κ εγκαρδια τον φιλο κ συναθλητη μου Γιωργο Τουλιατο γιατι απο αυτα που εγραφε καθε μερα στο προφιλ του με ευαισθητοποιησε να κανω τις απαραιτητες κινησεις που επρεπε για να δω εγκαιρα τι συνεβαινε στην υγεια μου αλλα θελω να ευχαριστησω επισης τον θεραποντα ιατρο μου καρδιολογο κ. Διονυση Αντωνατο που του χρωσταω καθε μου ανασα αυτη την στιγμη.

Τον Φεβρουαριο του 2014 ξεκινησα να εχω εναν πονο αριστερα στο στηθος μου εκει που βρισκονται η μυικη ομαδα serratus anterior (μεσα στα γυμναστηρια συνηθιζουμε να αποκαλουμε αυτη την μυικη ομαδα «οδοντωτοι μυς» ) . Στην αρχη νομιζα οτι ειναι νευροπονος απο την προπονηση. Ομως αυτος ο πονος γινοταν ολο κ πιο εντονος οταν εκανα αεροβικη προπονηση δηλάδη, οταν ανεβαζα παλμους. Εκει αρχισα να συμπαιρενω οτι κατι ισως συμβαινει με την καρδια μου. Ξεκινησα κ εκανα τις απαραιτητες εξετασεις .

Καρδιογραφημα (ολα καλα), υπερηχο καρδιας(ολα καλα περα απο μια σχετικη υπερτροφια που ολοι οι αθλητες εχουν) , τεστ κοπωσεως …. εδω το διεκοψα λογο αυτου του πονου που αρχισε με τον καιρο να γινεται ολο κ πιο εντονος κ μαλιστα ειχε απηχηση κ στο σαγονι μου. Τις τελευταιες μερες οσο περναγε ο καιρο ειχε φτασει σε σημειο να με πιανει κ οταν περπατουσα μετα απο λιγο. Ο γιατρος που πηγα εδω στο Πουκετ που ζω, μου συνεστησε να κανω αξονικη στεφανιογραφια για να δουμε τι γινεται μεσα στις αρτηριες μου. Δεν ηθελα να την κανω στην αρψχη γιατι εδω η υγεια ειναι πολυ ακριβη κ η εξεταση στοιχιζε, αλλα σκεφτηκα οτι για τα φαρμακα τοσο καιρο εδινα τοσα χρηματα, δεν πρεπει να θυσιασω κ για την υγεια μου καποια απο αυτα.

Οποτε εκανα την εξεταση κ το αποτελεσμα ηταν τραγικο…

Ειχα παει να προπονησω πελατες μου κ ο γιατρος θα επαιρνε τηλ την γυναικα μου να της πει πρωτα τα αποτελεσματα προφορικα κ μετα θα μας εδινε κ την εξεταση γραπτως. Η γυναικα μου δνε με επαιρνε τηλ κ νομιζα οτι το εκανε για να μην με ενοχλησει στην δουλεια μου. Οταν γυρισα μου ειπε το αποτελεσμα κ εχασα την γη κατω απο τα ποδια μου. Σθενωση στην κεντρικη αρτηρια της καρδιας 95%.

Ο γιατρος της ειπε οτι αν κλεισει 100% θα παθω καρδιακη προσβολη κ θα πεθανω. Οποτε πρεπει να βιαστω κ να κανω το συντομοτερο αγγειοπλαστικη κ να τοποθετησουμε στεντ στην αρτηρια μου.

Δεν το πιστευα οτι συνεβαινε σε εμενα αυτο. Νομιζα μεχρι τοτε οτι ολα αυτα θα συμβαινουν παντα στους αλλους κ ποτε σε εμενα… εγω τα «επαιρνα» παντα σωστα με ολες τις προφυλαξεις, διαβαζα τα απαντα κ εκανα τα παντα… ομως.. η μανια μου να γινω ολο κ καλυτερος, η πλεονεξια μου με εκανε να ειμαι σε κυκλους για μακροχρονιο διαστημα για να βελτιονωμαι συνεχως, απολαμβανα τα βλεματα στην παραλια, τον κοσμο που με θαυμαζε κ ηθελε να φωτογραφιζεται μαζι μου, την αποδοχη που ειχα κ τις νικες μου στην σκηνη, τις επαγγελματικες μου επιτυχιες στις φωτογραφησεις κ ολο ενα περισσοτερη ζητηση για το ατομο μου σε δουλιες εδω στο εξωτερικο. Ειχα φτασει να ακουω ατομο της «Γερμανικης σχολης» οπου η καταχρηση πηγαινε συννεφο. Δεν με ενοιαζει τιποτα αλλο μα τιποτα, ουτε να βαζω χρηματα στην ακρη ουτε τιποτα. Μονο να γινομαι καλυτερος πιο μεγαλος κ πιο δυνατος να απολαμβανω τους καρπους κ να βελτιωνομαι. Ημουν μηχανη ακουραστη η αναρρωση ηταν αμεση κ η κοπωση αγνωστη για μενα.

Ολα ομως ηρθαν στο μυαλο μου μα ολα οταν ξαπλωσα στο κρεβατι του χειρουργειου κ ξυπνιος παρακολουθουσα την επειχηρηση που εκαναν οι γιατροι για να μου σωσουν την ζωη. Δεν θα ξεχασω ποτε το ασπρο απο τον τρομο κ αγωνια προσωπο της μητερας μου κ το κλαμα που εριχνε. Δεν θα ξεχασω ποτε οτι απο το 95% στενωση κ μετα σου κανουν μπαϊ πας επεμβαση ανοιχτης καρδιας κ οχι «μπαλονακι» κ τοποθετηση στεντ που μου εκαναν εμενα…. Μου ηρθε στο μυαλο κ η γυναικα που με παντρευτηκε με την ελπιδα να κανει οικογενεια κ ενα εχει ενα συντροφο στην ζωη της κ εγω ο ηλιθιος κ ξεροκεφαλος νομιζοντας οτι ημουν ατρωτος θα την αφηνα μονη στον κοσμο μονο κ μονο για την ματαιοδοξια μου.

Ας γυρισουμε λιγο πιο πισω λοιπον… εδω οι γιατροι μου λεγαν οτι πρεπει να την κανω εδω την επεμβαση γιατι ειναι επικινδυνο να πεταξω για Ελλαδα λογο θρομβωσεων κλτ (οπου κ θρομβωση ειχα κ μου εκαναν θρομβωληση παραλληλα με την αγγειοπλαστικη. Κλασσικα οι θρομβοι προερχονται απο τα 17-α ΑΑΣ) .

Εκει ηρθε η επεμβαση του φιλου κ συναθλητη μου ιατρου κ συγγραφεα Γ. Τουλιατου ο οποιος χωρις μεχρι τοτε να με εχει γνωρισει απο κοντα παρα μονο απο το ιντερνετ που κ εκει τον ειχα μπλοκαρει απο φιλο για ενα χρονο, εκεινος παρολα αυτα με εφερε χωρις 2η κουβεντα σε επαφη με τον γαμπρο του καρδιολογο Διονυσιο Αντωνατο κ ξεκινησε να με αναλαβει απο οταν ημουν στην Ταίλανδη ακομα .

Μου ειπε οτι πραγματικα δεν μπορω να πεταξω γιατι αυτο ειναι επικινδυνο αλλα μου ειπε να κανω 2 ενεσεις ιπαρινης τοπικα στην κοιλια κ καποια αλλα πραγματα κ εφτασα ζωντανος στην Ελλαδα οπου μου εκανε την επεμβαση.

Σωθηκα απο θαυμα κ αναθεωρησα για ολα στην ζωη μου. Ειμαι 6 μηνες εξω απο τα ΑΑΣ που τα χρησιμοποιουσα απο τα 17 μου εως κ πριν 6 μηνες στα 38 μου. Ημουν επισης μανιωδης καπνιστης κ ειχα κ το βεβαρημενο ιστορικο οτι ο πατερας μου πεθανε στα 48 του απο την ιδια παθηση. Πηγε για επεμβαση μπαι πας με βουλωμενη την κεντρικη αρτηρια 90 % κ αλλες 2 βουλωμενες 100% κ επαθε καρδιακη προσβολη στην επεμβαση οπου κ απεβιωσε.

Αγαπω κ σεβομαι ολα τα παιδια που προσπαθουν με τους αγωνες κ ονειρευονται αλλα θελω να προσεχετε ολοι γιατι η ζωη ειναι γλυκια οσο σκληρη κ αν ειναι καποιες φορες. Υπαρχουν ατομα που μας αγαπουν κ αξιζει να ζουμε κ να προσπαθουμε γι αυτους ολους ειτε ειναι μητερες μας, αδερφια μας, παιδια μας η γυναικες μας. Μην απογοητευτε τους ανθρωπους που σας αγαπουν κ μην τους κανετε να νιωσουν την ελειψη σας για την ματαιοδοξια.

Αυτη την στιγμη παρακολουθουμαι απο τον γιατρο μου χρησιμοποιω 2 φαρμακα για την καρδια μου καθημερινα. Κ κανω συχνες εξετασεις . Η διατροφη μου ειναι περα απο το κανονικο αψογη, κανω αεροβικη κ εχω βαλει το τρεξιμο στην ζωη μου (σιγανο γιατι ειμαι κ βαρυς κ ειναι μεγαλη επιβαρυνση για τα οστα αλλα κανω) κ εχω κοψει το καπνισμα εδω κ 16 μηνες. ΑΑΣ δεν εχω χρησιμοποιησει για τους τελευταιους 6 μηνες κ ουτε προκειται ξανα. Ο επομενος μου στοχος ειναι να φτιαξω το σωμα μου φυσικος κ να αγωνιστω ξανα στο αθλημα που αγαπω μεσω της ένωσης ΙΝΒΑ στην Ελλαδα.

Πρεπει πρωτα να αναρρωσω κ να μπορεσω να επαναφερω το δικο μου ορμονικο περιβαλλον το οποιο ειναι αρκετα χαμηλο λογο της χρησης που εκανα κ χρειαζεται υπομονη κ σωστη μεθοδο για να τα καταφερω. Δε μπορω πια να αναρρωνω οπως παλια απο τις προπονησεις κ διαχειριζομαι ετσι την προπονηση μου ωστε 1ο ρολο παιζει η αναρρωση. Ο γιατρος μου δεν με αφηνει να σηκωνω βαρια κιλα κ προσαρμοζομαι σε απολυτα τεχνικη προπονηση. Κραταω λιπος με το παραμικρο λογο χαμηλης παραγωγης τεστοστερονης κ εχω κ ενοχλησεις στον προστατη μου (οξεια προστατιτιδα) τον τελευταιο μηνα οπου κ εκει ακολουθω θεραπεια.

Με αγαπη προς ολους εσας απο καποιον που απο θαυμα εζησε για να σας τα διηγηθει.

Ευχομαι να προσεχετε, να ζητε την καθε μερα σαν να ειναι η τελευταια αλλα οχι με γλεντια κ μαλακιες. Αλλα με το να αποδιδετε αγαπη στα κοντινα στα προσωπα, να μην θεωρητε τιποτα δεδομενο κ ατρωτο κ να απορροφατε την καθε στιγμη κ την καθε εικονα γιατι δεν ξερουμε οταν κοιμηθουμε αν καταφερουμε να ξυπνησουμε.

• Το μηνυμα με την αδεια μου ελευθερο για αναδημοσιευση σε ολα τα Ελληνικα φορουμ σωματικης διαπλασης.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στο χρονολόγιο του Σταύρου Παπαδόπουλου στο Facebook.

Facebook Comments

Facebook Comments

Δωρεάν διατροφικά & προπονητικά tips στο email σας!

Μόνο ό,τι πραγματικά δουλεύει. Χωρίς φανφάρες.

Επιτυχής εγγραφή!

Κοινοποίησέ το

Μοιράσου το άρθρο με τους φίλους σου!

Shares